تبدیل مارتنزیتی ناشی از استرس در آلیاژهای تیتانیوم

هنگامی که دما بالاتر از نقطه MS باشد، نیروی محرکه شیمیایی با افزایش دما کاهش می‌یابد و تنش بحرانی با افزایش دما افزایش می‌یابد. در فرآیند تبدیل مارتنزیتی ناشی از تنش، تنش خارجی معادل تغییر شرایط ترمودینامیکی سیستم است و کار تنش روی سیستم همانند نیروی محرکه شیمیایی در سیستم است.
بنابراین وجود تنش اعمالی معادل افزایش دما است. با افزایش تنش اعمالی، تنش بحرانی مارتنزیت ناشی از تنش به تدریج افزایش می یابد و این مرحله مارتنزیت ناشی از تنش است. هنگامی که دما به بالا می رود، تنش بحرانی تبدیل مارتنزیتی ناشی از تنش برابر با قدرت تسلیم فاز مادر است. با ادامه افزایش دما، تنش بحرانی مورد نیاز برای تبدیل مارتنزیتی در حال حاضر بیشتر از استحکام تسلیم فاز اصلی است و ماتریس مواد شروع به تغییر شکل پلاستیک و به دنبال آن تبدیل مارتنزیتی می‌کند. در این زمان، تنش بحرانی مورد نیاز برای تبدیل مارتنزیتی کمتر از مقدار تنش اعمال شده واقعی است، که به این دلیل است که تغییر شکل پلاستیک فاز مادر، مقدار تنش بحرانی را کاهش می‌دهد. فاز مربوطه تبدیل مارتنزیتی ناشی از کرنش است.
جهت گیری مارتنزیت ناشی از گرما آشفته و بی نظم است. بر خلاف تبدیل مارتنزیت ناشی از گرما، جهت مارتنزیت ناشی از استرس عموماً منفرد است. این به این دلیل است که تنش اعمال شده جهت دار است، بنابراین در فرآیند برش مارتنزیت ناشی از تنش نیز انتخابی است.