تیتانیوم به دلیل دوام، وزن کم و مقاومت در برابر خوردگی، فلزی پرکاربرد است. در حالی که تیتانیوم دارای ویژگی های مفید بسیاری است، یکی از مواردی که اغلب مطرح می شود این است که آیا آن مغناطیسی است یا خیر. به طور خلاصه، تیتانیوم مغناطیسی نیست.
این به دلیل عدم وجود الکترون های جفت نشده تیتانیوم در ساختار کریستالی آن است که برای داشتن ویژگی های مغناطیسی یک ماده ضروری است. این نشان می دهد که تیتانیوم یک ماده دیا مغناطیسی است و با میدان های مغناطیسی تعامل ندارد.
سایر فلزات مانند آهن، کبالت و نیکل مغناطیسی هستند زیرا الکترون های جفت نشده آنها آنها را در برابر جاذبه میدان های مغناطیسی مستعد می کند. هنگامی که در معرض میدان مغناطیسی قرار می گیرند، این فلزات مغناطیسی می شوند و تا زمانی که میدان مغناطیسی از بین برود در همین حالت باقی می مانند.
به یاد داشته باشید که ناخالصی هایی مانند آهن می توانند بر ویژگی های غیر مغناطیسی تیتانیوم تأثیر بگذارند، حیاتی است. آلیاژ تیتانیوم اگر دارای نسبت قابل توجهی از آهن باشد ممکن است دارای برخی ویژگی های مغناطیسی باشد.
با این حال، هیچ ویژگی مغناطیسی در تیتانیوم خالص وجود ندارد. این یک فلز عالی برای کاربردهای مختلف از جمله تجهیزات پزشکی، هواپیما و فرآیندهای شیمیایی است.
تیتانیوم بسته به تیتانیوم مورد استفاده می تواند پارامغناطیس یا دیامغناطیس باشد. دو نوع محبوب تیتانیوم تیتانیوم آلیاژی و تیتانیوم خالص هستند. از آنجایی که دیامغناطیس است، تیتانیوم خالص به سمت آهنربا کشیده نمی شود.
با این حال، تیتانیوم آلیاژی بسته به ترکیب شیمیایی آلیاژ می تواند پارامغناطیس یا فرومغناطیسی باشد. به عنوان مثال، اگر آهن در آلیاژ به عنوان یکی از اجزای تشکیل دهنده آن وجود داشته باشد، معمولاً فرومغناطیسی بوده و به سمت آهنربا کشیده می شود.
